
زراتشت نامه , نام کتاب شعری است که 700 سال پیش توسط بهرام پژدو سروده شد. در این کتاب زندگی اشو زرتشت , درقالـب شعر به نگارش در آمد. به یاد این کتاب ارزشمند، نام این سایت را زراتشت نامه نهادم. نوشتارهای این تارنگار هر دو هفته یکبار (چهارشنبه ها) به روز رسانی می شود.مطالب اين سايت در چارچوب قانون اساسي كشور ايران مي باشد؛
درود
با درود به شما دوستان خوبم . این تارنگار بالاخره بعد از مدت ها راه اندازی شد. راستش قالببندی سایت خیلی زمان برد. در آغاز در رابطه با برخی تصورات نادرست درباره دین زرتشت صحبت کنم,از آنجا که عده ای زرتشتیان را آتش پرست و یا عده ای دوگانه پرست می دانند؛
زرتشتیان دوگانه پرست نیستند
در دین بهی دو گوهر همزاد
وجود دارد یکی خیر ودیگری شر.این دو گوهر وجود وتعین خارجی ندارند که بعنوان آفریدگار باشند.زرتشت می گوید در جهان هم خیر هست هم شر.هم نور هست هم تیرگی وظلمت.خداوند آفریدگار یگانه ومطلق است که جز خیر برای بندگان نمی خواهد. آدمی آزاد است تا خیر ونیکی را برگزیند یا شر و بدی را, چون این دو در منش یا اندیشه هر کس ناگزیر وجود دارد. زرتشت حتا در سراسر گاثاها, جز اهورامزدا که هستی بخش دانا است هیچ اشاره و کنایه ای به خدا یا آفریننده دیگری نکرده است واین تصور که زرتشتیان دوگانه پرست هستند غلط اندر غلط است؛زرتشتیان آتش پرست نیستند
در دین زرتشت همواره خداوندمظهر و نمودار نور ,روشنایی و زیبایی بوده و اهریمن نمودار تاریکی, تیرگی, ظلمت ,زشتی و پلیدی است. بدین دلیل در دین زرتشت روشنایی و آتش همواره مقدس و پاک می باشد.از طرفی در اوستا منظور ار آتش نیروی زیست آدمی بوده که باید آن را همواره با هیزم های خوب و خوشبو( کردار نیک,گفتار نیک,پندار نیک) روشن نگاه داشت؛